"سرزمين حرام"

 

از كوههای یخ زده‌

به‌ چراغانی شهر تاریكم خیره‌ میشوم

مردانگیم

همچون لوله‌ی تفنگم

گاه‌ سرد و

        گاه‌ گرم

از شهر بی ستاره‌ و ایوان

زن قفل شده‌ام

به‌ كوههای مغرور خیره‌ میشود

زنانگیش

همچون اجاق اتاقش

گاه‌ شعله‌ور و

         گاه‌ خاموش

 

*******

میان من گرسنه‌ و

              زن همچو گندمزار

                                 مین

میان زن تشنه‌ و

             من همچو جویبار

                               كمین.

ترجمه‌ی شعری از قباد جلی زاده‌